emparedar
emparedar
∗emparedar
transitive verb
1to wall up (como castigo)
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
emparedar [em-pah-ray-dar’]
article & verb transitive
1To confine, to immure, to shut up between walls.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "emparedar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | emparedo | emparedé | emparedaba | emparedaré | emparede |
| Tú | emparedas | emparedaste | emparedabas | emparedarás | emparedes |
| Ella/Él/Usted | empareda | emparedó | emparedaba | emparedará | emparede |
| Nosotros | emparedamos | emparedamos | emparedábamos | emparedaremos | emparedemos |
| Vosotros | emparedáis | emparedasteis | emparedabais | emparedaréis | emparedéis |
| Ellos/Ustedes | emparedan | emparedaron | emparedaban | emparedarán | empareden |
