emburujar
emburujar
∗emburujar [em-boo-roo-har’]
article & verb transitive
1To jumble, to mix confusedly.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "emburujar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | emburujo | emburujé | emburujaba | emburujaré | emburuje |
| Tú | emburujas | emburujaste | emburujabas | emburujarás | emburujes |
| Ella/Él/Usted | emburuja | emburujó | emburujaba | emburujará | emburuje |
| Nosotros | emburujamos | emburujamos | emburujábamos | emburujaremos | emburujemos |
| Vosotros | emburujáis | emburujasteis | emburujabais | emburujaréis | emburujéis |
| Ellos/Ustedes | emburujan | emburujaron | emburujaban | emburujarán | emburujen |
