dislocar

dislocar
transitive verb
1. to dislocate
dislocarse
pronomial verb
1. (articulación)
  • se me ha dislocado un codo -> I've dislocated an elbow
2. to go wild (informal) (persona) (peninsular Spanish)

dislocar [dis-lo-car’]
article & verb transitive
1. To dislocate, to displace; to luxate, to disjoint.
verb reflexive
2. To be dislocated, to come asunder.

Verb Conjugation for "dislocar"

Infinitive
dislocar
Gerund
dislocando
Participle
dislocado
Presente Pretérito Imperfect Futuro Subjuntivo
Yo disloco disloqué dislocaba dislocaré disloque
dislocas dislocaste dislocabas dislocarás disloques
Ella/Él/Usted disloca dislocó dislocaba dislocará disloque
Nosotros dislocamos dislocamos dislocábamos dislocaremos disloquemos
Vosotros dislocáis dislocasteis dislocabais dislocaréis disloquéis
Ellos/Ustedes dislocan dislocaron dislocaban dislocarán disloquen
Complete dislocar conjugation
Have a Spanish question? Get help from experts!