disidir
disidir
∗disidir [de-se-deer’]
verb neuter
1To dissent, to separate from a (religious) belief before held. (n)
2To be of a distinct opinion, especially in matters of belief. (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "disidir"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | disido | disidí | disidía | disidiré | disida |
| Tú | disides | disidiste | disidías | disidirás | disidas |
| Ella/Él/Usted | diside | disidió | disidía | disidirá | disida |
| Nosotros | disidimos | disidimos | disidíamos | disidiremos | disidamos |
| Vosotros | disidís | disidisteis | disidíais | disidiréis | disidáis |
| Ellos/Ustedes | disiden | disidieron | disidían | disidirán | disidan |
