dishonor
∗dishonor, dishonor [dɪsˈɒnə(r)]
sustantivo
1deshonra (f) (Estados Unidos)
verbo transitivo
2deshonrar
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
dishonor [dis-ho-nar]
sustantivo
1Deshonor, deshonra, ignominia (disgrace).
1Deshonrar, infamar (bring disgrace on).
2Desflorar.
3Despreciar; desadornar.
4No respetar (renege on/agreement, treaty); no cumplir, faltar a (promise).
va.
