discurrir
verbo:transitivo
(inventar) to think up esos chicos no discurren nada bueno these lads are up to no good
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | discurro | discurrí | discurría | discurriré | discurra |
| Tú | discurres | discurriste | discurrías | discurrirás | discurras |
| Ella/Él/Usted | discurre | discurrió | discurría | discurrirá | discurra |
| Nosotros | discurrimos | discurrimos | discurríamos | discurriremos | discurramos |
| Vosotros | discurrís | discurristeis | discurríais | discurriréis | discurráis |
| Ellos/Ustedes | discurren | discurrieron | discurrían | discurrirán | discurran |