discapacitar
discapacitar [dis-cah-pah-the-tar’]
article & verb transitive
1. To incapacitate, to handicap.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "discapacitar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | discapacito | discapacité | discapacitaba | discapacitaré | discapacite |
| Tú | discapacitas | discapacitaste | discapacitabas | discapacitarás | discapacites |
| Ella/Él/Usted | discapacita | discapacitó | discapacitaba | discapacitará | discapacite |
| Nosotros | discapacitamos | discapacitamos | discapacitábamos | discapacitaremos | discapacitemos |
| Vosotros | discapacitáis | discapacitasteis | discapacitabais | discapacitaréis | discapacitéis |
| Ellos/Ustedes | discapacitan | discapacitaron | discapacitaban | discapacitarán | discapaciten |
Did you find an answer to your question? Yes | No
What could we do to improve?


Comentarios