dimanar
dimanar
∗dimanar
intransitive verb
also:
- dimanar de -> to emanate from; (alegría) to arise from (medidas, consecuencias)
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
dimanar [de-mah-nar’]
verb neuter
1To spring or proceed from; to originate, to flow. (n)
- Dimanar de -> to originate from
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "dimanar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | dimano | dimané | dimanaba | dimanaré | dimane |
| Tú | dimanas | dimanaste | dimanabas | dimanarás | dimanes |
| Ella/Él/Usted | dimana | dimanó | dimanaba | dimanará | dimane |
| Nosotros | dimanamos | dimanamos | dimanábamos | dimanaremos | dimanemos |
| Vosotros | dimanáis | dimanasteis | dimanabais | dimanaréis | dimanéis |
| Ellos/Ustedes | dimanan | dimanaron | dimanaban | dimanarán | dimanen |
