diezmar
diezmar
∗diezmar
transitive verb
1to decimate
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
diezmar [de-eth-mar’]
article & verb transitive
1To decimate, to take the tenth, to tithe.
2To tithe, to pay the tithe to the church.
3When there are many offenders, to punish one in ten. (Military)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "diezmar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | diezmo | diezmé | diezmaba | diezmaré | diezme |
| Tú | diezmas | diezmaste | diezmabas | diezmarás | diezmes |
| Ella/Él/Usted | diezma | diezmó | diezmaba | diezmará | diezme |
| Nosotros | diezmamos | diezmamos | diezmábamos | diezmaremos | diezmemos |
| Vosotros | diezmáis | diezmasteis | diezmabais | diezmaréis | diezméis |
| Ellos/Ustedes | diezman | diezmaron | diezmaban | diezmarán | diezmen |
