despenar
despenar
∗despenar [des-pay-nar’]
article & verb transitive
1To relieve from pain.
2To kill. (Metaphorical)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "despenar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | despeno | despené | despenaba | despenaré | despene |
| Tú | despenas | despenaste | despenabas | despenarás | despenes |
| Ella/Él/Usted | despena | despenó | despenaba | despenará | despene |
| Nosotros | despenamos | despenamos | despenábamos | despenaremos | despenemos |
| Vosotros | despenáis | despenasteis | despenabais | despenaréis | despenéis |
| Ellos/Ustedes | despenan | despenaron | despenaban | despenarán | despenen |
