desasnar
desasnar
∗desasnar [des-as-nar’]
article & verb transitive
verb reflexive
1To grow sharp, to learn wit, to become polite.
(Met. Coll.) To instruct, to polish one’s manners.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "desasnar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | desasno | desasné | desasnaba | desasnaré | desasne |
| Tú | desasnas | desasnaste | desasnabas | desasnarás | desasnes |
| Ella/Él/Usted | desasna | desasnó | desasnaba | desasnará | desasne |
| Nosotros | desasnamos | desasnamos | desasnábamos | desasnaremos | desasnemos |
| Vosotros | desasnáis | desasnasteis | desasnabais | desasnaréis | desasnéis |
| Ellos/Ustedes | desasnan | desasnaron | desasnaban | desasnarán | desasnen |
