desasear
desasear
∗desasear [des-ah-say-ar’]
article & verb transitive
1To make dirty or unclean; to discompose, to disorder.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "desasear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | desaseo | desaseé | desaseaba | desasearé | desasee |
| Tú | desaseas | desaseaste | desaseabas | desasearás | desasees |
| Ella/Él/Usted | desasea | desaseó | desaseaba | desaseará | desasee |
| Nosotros | desaseamos | desaseamos | desaseábamos | desasearemos | desaseemos |
| Vosotros | desaseáis | desaseasteis | desaseabais | desasearéis | desaseéis |
| Ellos/Ustedes | desasean | desasearon | desaseaban | desasearán | desaseen |
