decepcionar
decepcionar
transitive verb
1to disappoint
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
decepcionar [day-thep-the-onar]
article & verb transitive
1To disappoint, to disillusion.
verb reflexive
2To be disappointed.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "decepcionar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | decepciono | decepcioné | decepcionaba | decepcionaré | decepcione |
| Tú | decepcionas | decepcionaste | decepcionabas | decepcionarás | decepciones |
| Ella/Él/Usted | decepciona | decepcionó | decepcionaba | decepcionará | decepcione |
| Nosotros | decepcionamos | decepcionamos | decepcionábamos | decepcionaremos | decepcionemos |
| Vosotros | decepcionáis | decepcionasteis | decepcionabais | decepcionaréis | decepcionéis |
| Ellos/Ustedes | decepcionan | decepcionaron | decepcionaban | decepcionarán | decepcionen |
