culminar
culminar
∗culminar
transitive verb
1to crown (con with)
intransitive verb
2to finish, to culminate
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
culminar [cool-me-nar’]
verb neuter
1(Astr.) To culminate, to be in the meridian. (n)
2To be raised or elevated. (n)
3To reach high water. (Nautical) (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "culminar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | culmino | culminé | culminaba | culminaré | culmine |
| Tú | culminas | culminaste | culminabas | culminarás | culmines |
| Ella/Él/Usted | culmina | culminó | culminaba | culminará | culmine |
| Nosotros | culminamos | culminamos | culminábamos | culminaremos | culminemos |
| Vosotros | culmináis | culminasteis | culminabais | culminaréis | culminéis |
| Ellos/Ustedes | culminan | culminaron | culminaban | culminarán | culminen |
