culminar
culminar
transitive verb
1. to crown (con with)
intransitive verb
2. to finish, to culminate
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
culminar [cool-me-nar’]
verb neuter
1. (Astr.) To culminate, to be in the meridian. (n)
2. To be raised or elevated. (n)
3. To reach high water. (Nautical) (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "culminar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | culmino | culminé | culminaba | culminaré | culmine |
| Tú | culminas | culminaste | culminabas | culminarás | culmines |
| Ella/Él/Usted | culmina | culminó | culminaba | culminará | culmine |
| Nosotros | culminamos | culminamos | culminábamos | culminaremos | culminemos |
| Vosotros | culmináis | culminasteis | culminabais | culminaréis | culminéis |
| Ellos/Ustedes | culminan | culminaron | culminaban | culminarán | culminen |
Did you find an answer to your question? Yes | No
What could we do to improve?


Comentarios