crepitar
crepitar
∗crepitar
intransitive verb
1to crackle
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
crepitar [cray-pe-tar’]
verb neuter
1To crackle, crepitate. (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "crepitar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | crepito | crepité | crepitaba | crepitaré | crepite |
| Tú | crepitas | crepitaste | crepitabas | crepitarás | crepites |
| Ella/Él/Usted | crepita | crepitó | crepitaba | crepitará | crepite |
| Nosotros | crepitamos | crepitamos | crepitábamos | crepitaremos | crepitemos |
| Vosotros | crepitáis | crepitasteis | crepitabais | crepitaréis | crepitéis |
| Ellos/Ustedes | crepitan | crepitaron | crepitaban | crepitarán | crepiten |
