cortejar
cortejar
∗cortejar
transitive verb
1to court
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
cortejar [cor-tay-har’]
article & verb transitive
1To accompany, to assist another.
2To court, to pay homage.
3To make love; cortejar una dama, to pay one’s addresses to a lady.
- Cortejar a alguno -> (Coll.) To stand treat
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "cortejar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | cortejo | cortejé | cortejaba | cortejaré | corteje |
| Tú | cortejas | cortejaste | cortejabas | cortejarás | cortejes |
| Ella/Él/Usted | corteja | cortejó | cortejaba | cortejará | corteje |
| Nosotros | cortejamos | cortejamos | cortejábamos | cortejaremos | cortejemos |
| Vosotros | cortejáis | cortejasteis | cortejabais | cortejaréis | cortejéis |
| Ellos/Ustedes | cortejan | cortejaron | cortejaban | cortejarán | cortejen |
