corcovear
corcovear
∗corcovear [cor-co-vay-ar’]
verb neuter
1To curvet, to cut capers. (n)
2to grumble, to grouse. (Andes) (n)
3to be frightened. (Mexico) (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "corcovear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | corcoveo | corcoveé | corcoveaba | corcovearé | corcovee |
| Tú | corcoveas | corcoveaste | corcoveabas | corcovearás | corcovees |
| Ella/Él/Usted | corcovea | corcoveó | corcoveaba | corcoveará | corcovee |
| Nosotros | corcoveamos | corcoveamos | corcoveábamos | corcovearemos | corcoveemos |
| Vosotros | corcoveáis | corcoveasteis | corcoveabais | corcovearéis | corcoveéis |
| Ellos/Ustedes | corcovean | corcovearon | corcoveaban | corcovearán | corcoveen |
