copular
copular
∗copular
intransitive verb
1to copulate
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
copular [co-poo-lar’]
article & verb transitive
1To connect, to join, or unite.
verb reflexive
2To copulate, to come together.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "copular"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | copulo | copulé | copulaba | copularé | copule |
| Tú | copulas | copulaste | copulabas | copularás | copules |
| Ella/Él/Usted | copula | copuló | copulaba | copulará | copule |
| Nosotros | copulamos | copulamos | copulábamos | copularemos | copulemos |
| Vosotros | copuláis | copulasteis | copulabais | copularéis | copuléis |
| Ellos/Ustedes | copulan | copularon | copulaban | copularán | copulen |
