copear
copear
∗copear
intransitive verb
1to have a few drinks (informal)
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
copear [co-pay-ar’]
verb neuter
1To booze, to tipple; to go on a drinking spree. (n)
2To sell wine by the glass. (Commerce) (m)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "copear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | copeo | copeé | copeaba | copearé | copee |
| Tú | copeas | copeaste | copeabas | copearás | copees |
| Ella/Él/Usted | copea | copeó | copeaba | copeará | copee |
| Nosotros | copeamos | copeamos | copeábamos | copearemos | copeemos |
| Vosotros | copeáis | copeasteis | copeabais | copearéis | copeéis |
| Ellos/Ustedes | copean | copearon | copeaban | copearán | copeen |
