convoyar
convoyar
∗convoyar [con-vo-yar’]
article & verb transitive
1To convoy, to escort, or guard.
2(Cono Sur) to back, to sponsor (financiar).
verb reflexive
(Carib.) To connive together, to plot.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "convoyar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | convoyo | convoyé | convoyaba | convoyaré | convoye |
| Tú | convoyas | convoyaste | convoyabas | convoyarás | convoyes |
| Ella/Él/Usted | convoya | convoyó | convoyaba | convoyará | convoye |
| Nosotros | convoyamos | convoyamos | convoyábamos | convoyaremos | convoyemos |
| Vosotros | convoyáis | convoyasteis | convoyabais | convoyaréis | convoyéis |
| Ellos/Ustedes | convoyan | convoyaron | convoyaban | convoyarán | convoyen |
