contrariar
contrariar
transitive verb
1to go against (contradecir)
2to upset (disgustar)
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "contrariar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | contrarío | contrarié | contrariaba | contrariaré | contraríe |
| Tú | contrarías | contrariaste | contrariabas | contrariarás | contraríes |
| Ella/Él/Usted | contraría | contrarió | contrariaba | contrariará | contraríe |
| Nosotros | contrariamos | contrariamos | contrariábamos | contrariaremos | contrariemos |
| Vosotros | contrariáis | contrariasteis | contrariabais | contrariaréis | contrariéis |
| Ellos/Ustedes | contrarían | contrariaron | contrariaban | contrariarán | contraríen |
