contraponer
contraponer
transitive verb
1. (oponer)
- a su postura intransigente contrapusimos una más flexible -> we responded to his intransigence by suggesting greater flexibility
2. to compare (cotejar)
contraponerse
pronomial verb1. to be opposed
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
contraponer [con-trah-po-nerr’]
article & verb transitive
1. To compare, to oppose.
- Contraponer A a B -> to set up A against B
- A esta idea ellos contraponen su teoría de que ->
., against this idea they set up their theory that...
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "contraponer"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | contrapongo | contrapuse | contraponía | contrapondré | contraponga |
| Tú | contrapones | contrapusiste | contraponías | contrapondrás | contrapongas |
| Ella/Él/Usted | contrapone | contrapuso | contraponía | contrapondrá | contraponga |
| Nosotros | contraponemos | contrapusimos | contraponíamos | contrapondremos | contrapongamos |
| Vosotros | contraponéis | contrapusisteis | contraponíais | contrapondréis | contrapongáis |
| Ellos/Ustedes | contraponen | contrapusieron | contraponían | contrapondrán | contrapongan |
Did you find an answer to your question? Yes | No
What could we do to improve?


Comentarios