consonar
consonar
∗consonar [con-so-nar’]
verb neuter
1To make a body sound; to play on musical instruments. (n)
2To rhyme. (n)
3To agree, to resemble. (Metaphorical) (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "consonar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | consueno | consoné | consonaba | consonaré | consuene |
| Tú | consuenas | consonaste | consonabas | consonarás | consuenes |
| Ella/Él/Usted | consuena | consonó | consonaba | consonará | consuene |
| Nosotros | consonamos | consonamos | consonábamos | consonaremos | consonemos |
| Vosotros | consonáis | consonasteis | consonabais | consonaréis | consonéis |
| Ellos/Ustedes | consuenan | consonaron | consonaban | consonarán | consuenen |
