consentir
verbo:transitivo
1 (permitir) to allow; (tolerar) to tolerate
¡eso no se puede consentir! we can't have allow that!;o aquí no te consienten hablar they don't let you speak here; no te consiento que vayas I can't allow you to go
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | consiento | consentí | consentía | consentiré | consienta |
| Tú | consientes | consentiste | consentías | consentirás | consientas |
| Ella/Él/Usted | consiente | consintió | consentía | consentirá | consienta |
| Nosotros | consentimos | consentimos | consentíamos | consentiremos | consintamos |
| Vosotros | consentís | consentisteis | consentíais | consentiréis | consintáis |
| Ellos/Ustedes | consienten | consintieron | consentían | consentirán | consientan |