consensuar
consensuar
∗consensuar
transitive verb
1to approve by consensus
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
consensuar [con-sen-soo-ar’]
article & verb transitive
1To agree on, to reach an agreement on, to reach a consensus on.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "consensuar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | consensúo | consensué | consensuaba | consensuaré | consensúe |
| Tú | consensúas | consensuaste | consensuabas | consensuarás | consensúes |
| Ella/Él/Usted | consensúa | consensuó | consensuaba | consensuará | consensúe |
| Nosotros | consensuamos | consensuamos | consensuábamos | consensuaremos | consensuemos |
| Vosotros | consensuáis | consensuasteis | consensuabais | consensuaréis | consensuéis |
| Ellos/Ustedes | consensúan | consensuaron | consensuaban | consensuarán | consensúen |
