confutar
confutar [con-foo-tar’]
article & verb transitive
1. To confute, to disprove, to falsify, to convict.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "confutar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | confuto | confuté | confutaba | confutaré | confute |
| Tú | confutas | confutaste | confutabas | confutarás | confutes |
| Ella/Él/Usted | confuta | confutó | confutaba | confutará | confute |
| Nosotros | confutamos | confutamos | confutábamos | confutaremos | confutemos |
| Vosotros | confutáis | confutasteis | confutabais | confutaréis | confutéis |
| Ellos/Ustedes | confutan | confutaron | confutaban | confutarán | confuten |
Did you find an answer to your question? Yes | No
What could we do to improve?


Comentarios