concernir (defectivo)
concernir
∗concernir
verb impersonal
1to concern
- en lo que concierne a -> as regards
- por lo que a mí concierne -> as far as I'm concerned
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
concernir [con-ther-neer’]
verb
1ATAÑER.
v. imp. To regard, to concern, to belong or appertain to.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "concernir"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | concierno | concerní | concernía | concerniré | concierna |
| Tú | conciernes | concerniste | concernías | concernirás | conciernas |
| Ella/Él/Usted | concierne | concernió | concernía | concernirá | concierna |
| Nosotros | concernimos | concernimos | concerníamos | concerniremos | concernamos |
| Vosotros | concernís | concernisteis | concerníais | concerniréis | concernáis |
| Ellos/Ustedes | conciernen | concernieron | concernían | concernirán | conciernan |
