compadrear
compadrear
∗compadrear
intransitive verb
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
compadrear [com-pah-dray-ar’]
verb neuter
1To be pals (ser amigos). (n)
2(Cono Sur) to brag, to show off (presumir); to give threatening looks (amenazar). (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "compadrear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | compadreo | compadreé | compadreaba | compadrearé | compadree |
| Tú | compadreas | compadreaste | compadreabas | compadrearás | compadrees |
| Ella/Él/Usted | compadrea | compadreó | compadreaba | compadreará | compadree |
| Nosotros | compadreamos | compadreamos | compadreábamos | compadrearemos | compadreemos |
| Vosotros | compadreáis | compadreasteis | compadreabais | compadrearéis | compadreéis |
| Ellos/Ustedes | compadrean | compadrearon | compadreaban | compadrearán | compadreen |
