colindar
colindar
∗colindar
intransitive verb
1to be adjacent, to adjoin
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
colindar [co-lin-dar’]
verb neuter
1To be contiguous, to be adjacent. (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "colindar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | colindo | colindé | colindaba | colindaré | colinde |
| Tú | colindas | colindaste | colindabas | colindarás | colindes |
| Ella/Él/Usted | colinda | colindó | colindaba | colindará | colinde |
| Nosotros | colindamos | colindamos | colindábamos | colindaremos | colindemos |
| Vosotros | colindáis | colindasteis | colindabais | colindaréis | colindéis |
| Ellos/Ustedes | colindan | colindaron | colindaban | colindarán | colinden |
