cocear
cocear
∗cocear
intransitive verb
1to kick
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
cocear [co-thay-ar’]
article & verb transitive
1To kick, to fling out.
verb
2ACOCEAR.
3To repugn, to resist. (Metaphorical)
4To trample, to tread under foot. (Obsolete)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "cocear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | coceo | coceé | coceaba | cocearé | cocee |
| Tú | coceas | coceaste | coceabas | cocearás | cocees |
| Ella/Él/Usted | cocea | coceó | coceaba | coceará | cocee |
| Nosotros | coceamos | coceamos | coceábamos | cocearemos | coceemos |
| Vosotros | coceáis | coceasteis | coceabais | cocearéis | coceéis |
| Ellos/Ustedes | cocean | cocearon | coceaban | cocearán | coceen |
