cobardear
cobardear
∗cobardear [co-bar-day-ar]
verb neuter
1To be a coward, to be timid or fearful. (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "cobardear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | cobardeo | cobardeé | cobardeaba | cobardearé | cobardee |
| Tú | cobardeas | cobardeaste | cobardeabas | cobardearás | cobardees |
| Ella/Él/Usted | cobardea | cobardeó | cobardeaba | cobardeará | cobardee |
| Nosotros | cobardeamos | cobardeamos | cobardeábamos | cobardearemos | cobardeemos |
| Vosotros | cobardeáis | cobardeasteis | cobardeabais | cobardearéis | cobardeéis |
| Ellos/Ustedes | cobardean | cobardearon | cobardeaban | cobardearán | cobardeen |
