coartar
coartar
∗coartar
transitive verb
1to limit, to restrict
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
coartar [co-ar-tar’]
article & verb transitive
1To limit, to restrain, to restrict.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "coartar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | coarto | coarté | coartaba | coartaré | coarte |
| Tú | coartas | coartaste | coartabas | coartarás | coartes |
| Ella/Él/Usted | coarta | coartó | coartaba | coartará | coarte |
| Nosotros | coartamos | coartamos | coartábamos | coartaremos | coartemos |
| Vosotros | coartáis | coartasteis | coartabais | coartaréis | coartéis |
| Ellos/Ustedes | coartan | coartaron | coartaban | coartarán | coarten |
