chicanear
chicanear [che-cah-nay-ar’]
verb neuter
1. To use trickery, to be cunning. (n)
verb transitive
2. To trick, to take in.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "chicanear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | chicaneo | chicaneé | chicaneaba | chicanearé | chicanee |
| Tú | chicaneas | chicaneaste | chicaneabas | chicanearás | chicanees |
| Ella/Él/Usted | chicanea | chicaneó | chicaneaba | chicaneará | chicanee |
| Nosotros | chicaneamos | chicaneamos | chicaneábamos | chicanearemos | chicaneemos |
| Vosotros | chicaneáis | chicaneasteis | chicaneabais | chicanearéis | chicaneéis |
| Ellos/Ustedes | chicanean | chicanearon | chicaneaban | chicanearán | chicaneen |
Did you find an answer to your question? Yes | No
What could we do to improve?


Comentarios