chancear
chancear
∗chancear [chan-thay-ar’]
verb neuter
1To jest, to joke. (n)
verb reflexive
2To jest, to joke, to fool.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "chancear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | chanceo | chanceé | chanceaba | chancearé | chancee |
| Tú | chanceas | chanceaste | chanceabas | chancearás | chancees |
| Ella/Él/Usted | chancea | chanceó | chanceaba | chanceará | chancee |
| Nosotros | chanceamos | chanceamos | chanceábamos | chancearemos | chanceemos |
| Vosotros | chanceáis | chanceasteis | chanceabais | chancearéis | chanceéis |
| Ellos/Ustedes | chancean | chancearon | chanceaban | chancearán | chanceen |
