carraspear
carraspear
∗carraspear
intransitive verb
1to clear one's throat
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
carraspear [car-ras-pay-ar’]
verb neuter
1To be hoarse, to have a frog in one’s throat. (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "carraspear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | carraspeo | carraspeé | carraspeaba | carraspearé | carraspee |
| Tú | carraspeas | carraspeaste | carraspeabas | carraspearás | carraspees |
| Ella/Él/Usted | carraspea | carraspeó | carraspeaba | carraspeará | carraspee |
| Nosotros | carraspeamos | carraspeamos | carraspeábamos | carraspearemos | carraspeemos |
| Vosotros | carraspeáis | carraspeasteis | carraspeabais | carraspearéis | carraspeéis |
| Ellos/Ustedes | carraspean | carraspearon | carraspeaban | carraspearán | carraspeen |
