capotear
capotear
∗capotear
transitive verb
1to distract with the cape (bullfighting)
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
capotear [cah-po-tay-ar’]
article & verb transitive
1To trick a bull with a capote; to hold a cloak before oneself for him to spring at.
2To wheedle, bamboozle.
3To evade cleverly difficulties and promises.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "capotear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | capoteo | capoteé | capoteaba | capotearé | capotee |
| Tú | capoteas | capoteaste | capoteabas | capotearás | capotees |
| Ella/Él/Usted | capotea | capoteó | capoteaba | capoteará | capotee |
| Nosotros | capoteamos | capoteamos | capoteábamos | capotearemos | capoteemos |
| Vosotros | capoteáis | capoteasteis | capoteabais | capotearéis | capoteéis |
| Ellos/Ustedes | capotean | capotearon | capoteaban | capotearán | capoteen |
