capitanear
capitanear
∗capitanear
transitive verb
1to captain (sport & military)
2to head, to lead (dirigir)
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
capitanear [cah-pe-tah-nay-ar’]
article & verb transitive
1To have the command in chief of an army.
2To head a troop of people.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "capitanear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | capitaneo | capitaneé | capitaneaba | capitanearé | capitanee |
| Tú | capitaneas | capitaneaste | capitaneabas | capitanearás | capitanees |
| Ella/Él/Usted | capitanea | capitaneó | capitaneaba | capitaneará | capitanee |
| Nosotros | capitaneamos | capitaneamos | capitaneábamos | capitanearemos | capitaneemos |
| Vosotros | capitaneáis | capitaneasteis | capitaneabais | capitanearéis | capitaneéis |
| Ellos/Ustedes | capitanean | capitanearon | capitaneaban | capitanearán | capitaneen |
