cantonear
cantonear
∗cantonear [cahn-to-nay-ar’]
verb neuter
1To loaf around. (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "cantonear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | cantoneo | cantoneé | cantoneaba | cantonearé | cantonee |
| Tú | cantoneas | cantoneaste | cantoneabas | cantonearás | cantonees |
| Ella/Él/Usted | cantonea | cantoneó | cantoneaba | cantoneará | cantonee |
| Nosotros | cantoneamos | cantoneamos | cantoneábamos | cantonearemos | cantoneemos |
| Vosotros | cantoneáis | cantoneasteis | cantoneabais | cantonearéis | cantoneéis |
| Ellos/Ustedes | cantonean | cantonearon | cantoneaban | cantonearán | cantoneen |
