campar
campar
∗campar
intransitive verb
also:
- campa por sus respetos -> he follows his own rules, he does things his own way
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
campar [cam-par’]
verb neuter
1To encamp, to be encamped. (n)
2To excel in abilities, arts, and sciences. (n)
- Campar con su estrella -> to be fortunate or successful
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "campar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | campo | campé | campaba | camparé | campe |
| Tú | campas | campaste | campabas | camparás | campes |
| Ella/Él/Usted | campa | campó | campaba | campará | campe |
| Nosotros | campamos | campamos | campábamos | camparemos | campemos |
| Vosotros | campáis | campasteis | campabais | camparéis | campéis |
| Ellos/Ustedes | campan | camparon | campaban | camparán | campen |
