callejear
callejear
∗callejear
intransitive verb
1to wander the streets
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
callejear [cal-lyay-hay-ar’]
verb neuter
1To walk or loiter about the streets, to gad, to ramble. (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "callejear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | callejeo | callejeé | callejeaba | callejearé | callejee |
| Tú | callejeas | callejeaste | callejeabas | callejearás | callejees |
| Ella/Él/Usted | callejea | callejeó | callejeaba | callejeará | callejee |
| Nosotros | callejeamos | callejeamos | callejeábamos | callejearemos | callejeemos |
| Vosotros | callejeáis | callejeasteis | callejeabais | callejearéis | callejeéis |
| Ellos/Ustedes | callejean | callejearon | callejeaban | callejearán | callejeen |
