calafatear
calafatear
∗calafatear
transitive verb
1to caulk
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
calafatear [cah-lah-fah-tay-ar’]
article & verb transitive
1To caulk. (Nautical)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "calafatear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | calafateo | calafateé | calafateaba | calafatearé | calafatee |
| Tú | calafateas | calafateaste | calafateabas | calafatearás | calafatees |
| Ella/Él/Usted | calafatea | calafateó | calafateaba | calafateará | calafatee |
| Nosotros | calafateamos | calafateamos | calafateábamos | calafatearemos | calafateemos |
| Vosotros | calafateáis | calafateasteis | calafateabais | calafatearéis | calafateéis |
| Ellos/Ustedes | calafatean | calafatearon | calafateaban | calafatearán | calafateen |
