cañonear
cañonear
∗cañonear
transitive verb
1to shell
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
cañonear [cah-nyo-nay-ar’]
article & verb transitive
1To cannonade, to shell, to bombard.
verb reflexive
2To cannonade each other; to exchange guns.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "cañonear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | cañoneo | cañoneé | cañoneaba | cañonearé | cañonee |
| Tú | cañoneas | cañoneaste | cañoneabas | cañonearás | cañonees |
| Ella/Él/Usted | cañonea | cañoneó | cañoneaba | cañoneará | cañonee |
| Nosotros | cañoneamos | cañoneamos | cañoneábamos | cañonearemos | cañoneemos |
| Vosotros | cañoneáis | cañoneasteis | cañoneabais | cañonearéis | cañoneéis |
| Ellos/Ustedes | cañonean | cañonearon | cañoneaban | cañonearán | cañoneen |
