broncear
broncear
∗broncear
transitive verb
1to tan
broncearse
pronomial verb1to get a tan
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
broncear [bron-thay-ar’]
article & verb transitive
1To bronze, to give a bronze or brass color.
2To adorn with pieces of brass, latten, or gilt copper.
verb reflexive
3To brown, to get a suntan.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "broncear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | bronceo | bronceé | bronceaba | broncearé | broncee |
| Tú | bronceas | bronceaste | bronceabas | broncearás | broncees |
| Ella/Él/Usted | broncea | bronceó | bronceaba | bronceará | broncee |
| Nosotros | bronceamos | bronceamos | bronceábamos | broncearemos | bronceemos |
| Vosotros | bronceáis | bronceasteis | bronceabais | broncearéis | bronceéis |
| Ellos/Ustedes | broncean | broncearon | bronceaban | broncearán | bronceen |
