boxear
boxear
intransitive verb
1. to box
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
boxear [boc-say-ar’]
verb neuter
1. To box. (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "boxear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | boxeo | boxeé | boxeaba | boxearé | boxee |
| Tú | boxeas | boxeaste | boxeabas | boxearás | boxees |
| Ella/Él/Usted | boxea | boxeó | boxeaba | boxeará | boxee |
| Nosotros | boxeamos | boxeamos | boxeábamos | boxearemos | boxeemos |
| Vosotros | boxeáis | boxeasteis | boxeabais | boxearéis | boxeéis |
| Ellos/Ustedes | boxean | boxearon | boxeaban | boxearán | boxeen |
Did you find an answer to your question? Yes | No
What could we do to improve?


Comentarios