bordonear

bordonear [bor-do-nay-ar’]
verb neuter
1To try the ground with a staff or stick. (n)
2To strike with a staff or cudgel. (n)
3To rove or wander about, to avoid labor. (n)
4To play well on the thorough bass. (n)
5To buzz. (Aerial) (n)

bordonear
verbo:transitivo
(Música) to strum
verbo:intransitivo
(And) (zumbar) to hum

Verb Conjugation for "bordonear"

Presente Pretérito Imperfect Futuro Subjuntivo
Yo bordoneo bordoneé bordoneaba bordonearé bordonee
bordoneas bordoneaste bordoneabas bordonearás bordonees
Ella/Él/Usted bordonea bordoneó bordoneaba bordoneará bordonee
Nosotros bordoneamos bordoneamos bordoneábamos bordonearemos bordoneemos
Vosotros bordoneáis bordoneasteis bordoneabais bordonearéis bordoneéis
Ellos/Ustedes bordonean bordonearon bordoneaban bordonearán bordoneen
Gerund: bordoneando / Participle: bordoneado / Complete bordonear conjugation >