blindar
blindar
∗blindar
transitive verb
1to armor-plate
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
blindar [blin-dar’]
article & verb transitive
1To apply plates of armor; to armor; (Tec.) to shield.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "blindar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | blindo | blindé | blindaba | blindaré | blinde |
| Tú | blindas | blindaste | blindabas | blindarás | blindes |
| Ella/Él/Usted | blinda | blindó | blindaba | blindará | blinde |
| Nosotros | blindamos | blindamos | blindábamos | blindaremos | blindemos |
| Vosotros | blindáis | blindasteis | blindabais | blindaréis | blindéis |
| Ellos/Ustedes | blindan | blindaron | blindaban | blindarán | blinden |
