blasonar

blasonar [blah-so-nar’]
article & verb transitive
1To blazon, to draw or explain armorial ensigns.
2To make a pompous display of one's own merits.
  • Blasonar del arnés -> to boast of achievements never performed

blasonar
verbo:transitivo
1 [+escudo] to emblazon
2 (encomiar) [+persona] to praise; extol
verbo:intransitivo
to boast; boast about

Verb Conjugation for "blasonar"

Presente Pretérito Imperfect Futuro Subjuntivo
Yo blasono blasoné blasonaba blasonaré blasone
blasonas blasonaste blasonabas blasonarás blasones
Ella/Él/Usted blasona blasonó blasonaba blasonará blasone
Nosotros blasonamos blasonamos blasonábamos blasonaremos blasonemos
Vosotros blasonáis blasonasteis blasonabais blasonaréis blasonéis
Ellos/Ustedes blasonan blasonaron blasonaban blasonarán blasonen

Word of the Day: evidentemente

evidently, plainly, clearly, obviously