bellaquear
bellaquear
∗bellaquear [bel-lyah-kay-ar’]
verb neuter
1To cheat, to swindle, to play knavish; roguish tricks. (n)
2(fig.) To be stubborn. (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "bellaquear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | bellaqueo | bellaqueé | bellaqueaba | bellaquearé | bellaquee |
| Tú | bellaqueas | bellaqueaste | bellaqueabas | bellaquearás | bellaquees |
| Ella/Él/Usted | bellaquea | bellaqueó | bellaqueaba | bellaqueará | bellaquee |
| Nosotros | bellaqueamos | bellaqueamos | bellaqueábamos | bellaquearemos | bellaqueemos |
| Vosotros | bellaqueáis | bellaqueasteis | bellaqueabais | bellaquearéis | bellaqueéis |
| Ellos/Ustedes | bellaquean | bellaquearon | bellaqueaban | bellaquearán | bellaqueen |
