basurear
basurear
∗basurear [bah-soo-ray-ar’]
article & verb transitive
- Basurear a uno -> to push somebody along; to humiliate somebody; to be rude to somebody
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "basurear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | basureo | basureé | basureaba | basurearé | basuree |
| Tú | basureas | basureaste | basureabas | basurearás | basurees |
| Ella/Él/Usted | basurea | basureó | basureaba | basureará | basuree |
| Nosotros | basureamos | basureamos | basureábamos | basurearemos | basureemos |
| Vosotros | basureáis | basureasteis | basureabais | basurearéis | basureéis |
| Ellos/Ustedes | basurean | basurearon | basureaban | basurearán | basureen |
